Robert Mueller mund të jetë makthi më i keq i Donald Trump

Robert Mueller mund të jetë makthi më i keq i Donald Trump

SHPËRNDAJE

Nga Elias Groll

Kur lajmi u publikua të mërkurën se ish drejtori i FBI-së Robert Mueller ishte emëruar hetues i posaçëm për të hetuar ndërhyrjen ruse në zgjedhjet e vitit 2016, Presidenti Donald Trump në fillim foli plot guxim. “Një hetim i plotë do të konfirmojë atë që tashmë e dimë – nuk ka pasur asnjë bashkëpunim midis fushatës sime dhe ndonjë entiteti të huaj”, tha Trump në një deklaratë.

Nga e enjtja në mëngjes, ajo dukje e dekorit ishte zhdukur. “Kjo është gjuetia më e madhe kundër një politikani në historinë amerikane!” tha Trump në Twitter. Në një konferencë për shtyp pasdite së bashku me presidentin kolumbian Juan Manuel Santos, Trump tha se zgjedhja e një hetuesi të posaçëm “ndan vendin”.

Nëse Trump frikësohet nga rezultati i hetimit, emërimi i Mueller përfaqëson treguesin më të qartë, që akuzat për skandalin që kanë rrënuar muajt e parë Shtëpinë e Bardhë, nuk po pushojnë.

I njohur si prokuror i orientuar për detaje, Mueller ka një punë të pavarur që e ka vënë në kundërshtim me administratën e George W. Bush kur ishte drejtor i FBI-së, dhe një vendosmëri që ndihmoi në parandalimin e çmontimit të Byrosë pas sulmeve terroriste të 11 shtatorit.

Përzgjedhja e Mueller për të udhëhequr një hetim të pavarur ndaj Rusisë paraqet një dhimbje koke të mundshme për administratën Trump, e cila e ka hedhur poshtë hetimin si “lajme të rreme”. Ndërsa Trump ka insistuar se ndihmësit e tij nuk kanë komplotuar me agjentët rusë, ai pranoi shkarkimin e drejtorit të FBI James Comey pjesërisht për shkak të hetimit të tij ndaj ndërhyrjes ruse.

Megjithëse Mueller, 73 vjeç, do të vazhdojë të raportojë tek Zëvendës Prokurori i Përgjithshëm Rod Rosenstein, emërimi i tij si hetues special do t’i sigurojë atij një masë pavarësie për të kryer hetimin. Kjo është veçanërisht e rëndësishme në vazhdën e raporteve që Trump i kërkoi Comey për të ndaluar hetimin ndaj Mike Flynn, këshilltarit të turpëruar të sigurisë kombëtare, i shkarkuar nga Trump pas disa javësh në detyrë pasi kishte gënjyer rreth kontakteve të tij me rusët.

Në shpalljen e emërimit të Mueller, Zëvendës Prokurori i Përgjithshëm Rod Rosenstein, i cili është nën kritika të forta për sigurimin e arsyetimeve ligjore për shkarkimin e Comey, tha: “Interesi publik kërkon që unë ta vendos këtë hetim nën autoritetin e një personi që ushtron një shkallë pavarësie nga zinxhiri i zakonshëm i komandës”.

Dhe Mueller jeton për këtë lloj pune. Pasi shërbeu si kreu i Divizionit Penal të Departamentit të Drejtësisë gjatë administratës së Xhorxh H.W. Bush, Mueller mori një partneritet fitimprurës në një firmë prestigjoze në Boston, por shpejt hoqi dorë atë për t’u bërë prokuror i vrasjeve në Uashington D.C në kulmin e epidemisë së vrasjeve në kryeqytetin e vendit.

“Gjithmonë kam dashur hetimet,” Mueller i tha autorit Garrett Graff në një biografi të publikuar në 2008, nën titullin “The Ultimate G-Man”.

Ai do të marrë shansin e tij tani. Si prokuror special, ai do të ketë kompetenca për të thirrur, aftësi për të mbledhur juritë e mëdha dhe për të ngritur akuza penale. Si një hetues me përvojë, Mueller mund të pritet që të punojë ngushtë me hetuesit e FBI-së që punojnë në këtë rast. Mueller do të vazhdojë të raportojë tek Rosenstein, i cili ka fuqinë për ta shkaktuar atë për “sjellje të pahijshme, braktisje të detyrës, paaftësi, konflikt interesi ose për arsye të tjera të mira”.

Rosenstein mund të bllokojë lëvizjet e hetimeve, por duhet t’i tregojë Kongresit nëse ai e bën këtë. Trump nuk ka aftësinë për të shkarkuar drejtpërdrejt Mueller, por në teori mund të mbështetet në Rosenstein për të bërë një gjë të tillë – një veprim që do të shkaktonte reagim të madh. Kur presidenti Richard Nixon u përpoq një manovër të ngjashme për të hequr qafe prokurorin special që hetonte Watergate, ajo ndihmoi në nxitimin e përfundimit të presidencës së tij.

Ndërsa Mueller nxit hetimin, ai pritet të punojë me komisionet e kongresit duke kryer hetime paralele të ndërhyrjes ruse. Ata janë të varur nga FBI dhe komuniteti i inteligjencës për të furnizuar lëndën e parë për hetimet e tyre.

Mueller nuk do të jetë asgjë nëse nuk kërkon, cilësitë e ish Marinës – ai fitoi një “Bronze Star”, një “Purple Heart”, dhe një “Vietnamese Cross of Gallantry” si udhëheqës lige në Luftën e Vietnamit – ka të ngjarë të sjellë detyrën e tij të fundit pas dekadave të shërbimit publik.

Për çfarë ai donte të punonte? “O Zot,” tha një ish-zyrtar i lartë i FBI-së, i cili kërkoi anonimitet që të vlerësojë sinqerisht ish-shefin e tij. “Ai ishte shumë i ashpër, shumë strikt – i fortë, kërkues, kërkonte detaje”.

Intensiteti dhe prirja e Mueller për orë të gjata janë legjendare. Të hënën pas inaugurimit të Xhorxh W. Bushit, një nga nënpunësit e Departamentit të Drejtësisë të Mueller hyri në punë dhe gjetën një shënim në karrigen e tij: “Është 0700. Ku je?”

Në FBI, ai vendosi standarde të domosdoshme për përgatitjen dhe detajet dhe nuk u zmbraps duke detyruar vartësit e dobët të dalin në pension ose thjesht duke i transferuar ato diku tjetër. Si një burrë me një ndjeshmëri të shkollës së vjetër, Mueller kërkoi kostume të errëta dhe këmisha të bardha për vartësit e tij. Një këmishë me ngjyrë në një takim do të sillte vërejtje të prera nga drejtori imponues. Ish-kolegët kanë thënë se mund të ishte një instruktor i shkëlqyer stërvitjeje.

“Kishte nga ata që e donin Mueller dhe ata që jo, por të gjithë e respektonin”, tha një ish-zyrtari i FBI-së.

Por për të gjithë intensitetin e tij, Mueller gjithashtu edukoi një besnikëri të fortë dhe varej nga vartësit e tij. “Pasi ta keni vendosur këtë besim, ai të lë të bësh gjërat tuaja”, tha ai.

Mueller shkëlqyeshëm shpëtoi FBI-në nga ndarja pas sulmeve të 11 shtatorit, kur administrata e Bushit donte të ndante inteligjencën nga zbatimi i ligjit. Mueller zhvilloi një fushatë të luftës burokratike – madje duke kërkuar ndihmën e drejtorit të shërbimit të spiunazhit të Britanisë së Madhe – dhe e mbylli planin. Duke vepruar kështu, Mueller u bë i dashur në Uashingtonin zyrtar. Kur u caktua emërimi i tij si hetues i posaçëm të mërkurën vonë, u prit me lëvdata universale nga ligjvënësit në të dy anët e politikës.

Kryesore për reputacionin e Mueller për pavarësinë, është kur ai sfidoi Shtëpinë e Bardhë të George W. Bush mbi ri-autorizimin e një programi të përgjimit me urdhër të paautorizuar. Në fillim të vitit 2004, zëvendës prokurori i përgjithshëm – James Comey – arriti në përfundimin se një program i administratës së Bushit për monitorimin e komunikimit të amerikanëve ka shkelur ligjin.

Programi kërkoi që DOJ të nënshkruante për t’u autorizuar dhe pasi afrohej afati i fundit i 11 marsit 2004, Prokurori i Përgjithshëm John Ashcroft u sëmur dhe me nxitim shkoi në spital. Comey, atëherë zëvendës prokuror i përgjithshëm, mori përsipër në vend të Ashcroftin.

Në mbrëmjen e 10 marsit, Comey mësoi se dy zyrtarë të Shtëpisë së Bardhë po vraponin në krevatin e spitalit të Ashcroftit, në një përpjekje të mundshme për ta detyruar atë të nënshkruante një autorizim, ndërsa aiishte i paaftë. Comey nxitoj për të ndërhyrë dhe alarmoi Mueller. Në një përballje dramatike, Ashcroft mbështeti Comey.

Në krizën që pasoi, Shtëpia e Bardhë u përpoq të autorizonte programin pa miratimin e DOJ-së. Mueller dhe Comey shpejt krijuan një front të unifikuar dhe kërcënuan të jepnin dorëheqjen – së bashku me një varr të zyrtarëve të DOJ-së. Zyrtarët e Shtëpisë së Bardhë shpejt e kuptuan gabimin e tyre dhe u tërhoqën.

Pasi u diplomua në Shkollën e Drejtësisë në Universitetin e Virxhinias në vitin 1973, Mueller kaloi si me magji praktikën private dhe pastaj u bë prokuror në San Francisko dhe më vonë u zhvendos në Boston për të punuar në zyrën e Prokurorit atje. Ai pastaj drejtoi sektorin e kundër krimit të Departamentit të Drejtësisë para se të bëntë një praktikë private. Ai shpejt tërhoqi frustrimin me atë punë dhe mori një punë si prokuror i vrasjeve në Uashington D.C., përpara se të kthehej në San Francisko, ku ai ishte prokuror amerikan.

Në vitin 2001, Presidenti Xhorxh W. Bush e nominoi atë për të drejtuar FBI-në, të cilin ai e udhëhoqi për 12 vjet duke shërbyer si Presidentët Bush dhe Barak Obama. Ai është i vetmi drejtor i FBI-së që mandati i tij 10-vjeçar u zgjat nga Kongresi./Lexo.al/

Përkthyer nga Foreign Policy, nga Lexo.al.